Alchemist's Dreams

ΜΟΝΟ ΜΕ ΡΗΜΑΤΑ
3 Ιανουαρίου 2010 στις 10:06 π.μ.Ποίηση Nikolaos Paizanis
Αναμένω. Υπομένω. Ξοδεύομαι.
Ξεχνώ. Προσπερνώ. Ταλαντεύομαι.
Νοσταλγώ. Αγαπώ. Συνεχίζω.
Τραγουδάω. Χορεύω. Ελπίζω.
Κοίτα! Μεθάω: Φοβάμαι…
Νυχτώνει. Λείπεις. Θυμάμαι…
Ονειρεύομαι. Λείπεις. Λυπάμαι.
Αγγίζω. Χαϊδεύω. Πονάμε.
Αγγίζεις. Χαϊδεύεις. Πονάμε.

Πίνουμε. Τρώμε. Πεθαίνουμε.
Γλεντάμε. Νικάμε. Κοντεύουμε.

Ξαγρυπνώ. Κοιμάμαι. Αγαπώ.
Ξημερώνει. Φωτίζει. Αγαπώ.

Φοβάμαι. Φοβάμαι. Αγαπώ.

Σημειώνω. Ζητώ. Αναλώνω.
Βιώνω. Σκαλίζω. Τελειώνω.

Επιστρέφω. Θυμάμαι. Δαγκώνω.
Σκοντάφτω. Σπρώχνεις. Θυμώνω.

Κοιτάμε. Μιλάμε. Παλεύουμε.
Πονάμε. Ξεχνάμε. Αντέχουμε.
Ψιθυρίζεις. Ακούω. Σιωπώ.
Προσεύχομαι. Νιώθω. Σιωπώ.
Περιμένω. Φωνάζεις. Σιωπώ.
Ξημερώνει. Νυχτώνει. Σιωπώ.
Περιμένω. Γνωρίζω. Νικώ.
Αναπνέω. Κοιτάζεις. Γελώ.
Κοιτάζω. Γελάς. Ξαναζώ.

Αγαπώ. Απορώ. Ξαναζώ.

Μαζί… Τι όμορφα που ακούγεται… Μαζί…Έλα… Βάλε μια φωνή… Και θα σ’ ακούσω… Εγώ τη βάζω, δε μ’ ακούς; Και δεν φοβάμαι… Έλα… Μη μένεις άλλο μόνος στην καταιγίδα… Μπορείς, να πάρει… Μπορείς κοντά μου να ζυγώσεις… Έλα… Μονάχος άλλο δεν μπορώ το τέρας να παλεύω… Σε χρειάζομαι… Με χρειάζεσαι… Ποιος, αλήθεια, μπορεί μονάχος του το σκοτάδι να νικήσει… Μας θέλουν χώρια… Εσύ εδώ… Κι εγώ εκεί… Τα μάτια μας το βλέμμα του άλλου να μη βλέπουν… Μόνο έτσι μπορούν να μας νικήσουν… Και στα γόνατα μας να μας ρίξουν… Υποταγμένους σε ότι μοίρα μας τ’ ορίζουν… Κράτα το χέρι μου… Σφιχτά… Κι έλα να σηκωθούμε… Το μέτριο άλλο δεν τ’ αντέχω… Κι έλα μαζί να πετάξουμε στα όνειρα μας… Μόνο μαζί μπορούμε… Μόνο…

Μαζί… Τι όμορφα που ακούγεται… Μαζί…
Έλα… Βάλε μια φωνή… Και θα σ’ ακούσω… Εγώ τη βάζω, δε μ’ ακούς; Και δεν φοβάμαι… Έλα… Μη μένεις άλλο μόνος στην καταιγίδα… Μπορείς, να πάρει… Μπορείς κοντά μου να ζυγώσεις… Έλα… Μονάχος άλλο δεν μπορώ το τέρας να παλεύω… Σε χρειάζομαι… Με χρειάζεσαι… Ποιος, αλήθεια, μπορεί μονάχος του το σκοτάδι να νικήσει… Μας θέλουν χώρια… Εσύ εδώ… Κι εγώ εκεί… Τα μάτια μας το βλέμμα του άλλου να μη βλέπουν… Μόνο έτσι μπορούν να μας νικήσουν… Και στα γόνατα μας να μας ρίξουν… Υποταγμένους σε ότι μοίρα μας τ’ ορίζουν… Κράτα το χέρι μου… Σφιχτά… Κι έλα να σηκωθούμε… Το μέτριο άλλο δεν τ’ αντέχω… Κι έλα μαζί να πετάξουμε στα όνειρα μας… Μόνο μαζί μπορούμε… Μόνο…